İşitme Sağlığı Sözlüğü
İşitme sağlığıyla ilgili en sık kullanılan tıbbi ve teknik işitme terimlerinin anlamlarını, klinik açıklamalarını ve kısa rehberlerini bu sözlükte bulabilirsiniz. Her biri anlaşılır şekilde açıklanmıştır.
Akustik travma, ani veya yüksek şiddetteki seslere maruziyet sonucu iç kulak yapılarında meydana gelen hasardır. Devamını oku →
Asimetrik işitme kaybı, işitme sağlığı alanında sık karşılaşılan ancak çoğu zaman erken fark edilmeyen bir durumdur. Devamını oku →
Buşon, dış kulak yolunda biriken kulak salgısının zamanla sertleşerek tıkaç oluşturması durumudur. İşitme azalmasına ve kulakta dolgunluk hissine yol açabilen yaygın bir dış kulak patolojisidir. Devamını oku →
Desibel (dB), sesin şiddetini veya yoğunluğunu ölçmek için kullanılan logaritmik bir birimdir. Devamını oku →
Dış kulak, işitme sisteminin çevre ile doğrudan temas eden bölümüdür ve ses dalgalarının toplanarak kulak zarına yönlendirilmesinde görev alır. Devamını oku →
Endolenf sıvısı, iç kulakta bulunan ve hem işitme hem de denge sisteminin sağlıklı çalışmasında rol oynayan özel bir sıvıdır. Devamını oku →
IIC işitme cihazı (Invisible in Canal), kulak kanalının en derin kısmına yerleştirilen ve dışarıdan neredeyse hiç görünmeyen işitme cihazı türüdür. Devamını oku →
İç kulak, işitme ve denge sisteminin temel yapılarının bulunduğu karmaşık bir anatomik bölgedir. Devamını oku →
İletim tipi işitme kaybı, seslerin dış kulaktan iç kulağa iletilmesi sırasında yaşanan problemler nedeniyle ortaya çıkan bir işitme kaybı türüdür. Devamını oku →
İşitme eşiği, belirli bir frekansta bireyin algılayabildiği en düşük ses şiddeti düzeyini ifade eder. Devamını oku →
Kulak zarı, dış kulak yolu ile orta kulak arasında yer alan ince ve esnek bir zar yapıdır. Devamını oku →
Koklear implant, ileri veya çok ileri derecede işitme kaybı bulunan bireylerde ses algısını desteklemek amacıyla kullanılan elektronik bir işitme sistemidir. Devamını oku →
Mikst tip işitme kaybı, hem iletim tipi hem de sensörinöral (sinirsel) işitme kaybının birlikte görüldüğü işitme kaybı türüdür. Devamını oku →
Meniere hastalığı, iç kulağı etkileyen ve baş dönmesi (vertigo), işitme kaybı, kulak çınlaması (tinnitus) ile kulakta dolgunluk hissine neden olabilen kronik bir iç kulak hastalığıdır. Devamını oku →
Odyogram, bir kişinin farklı frekanslardaki işitme eşiklerinin grafiksel olarak gösterildiği odyolojik değerlendirme çıktısıdır. Devamını oku →
Otoskop, kulak muayenesi sırasında kulak kanalını ve kulak zarını incelemek için kullanılan tıbbi bir cihazdır. Devamını oku →
Otalji, kulakta hissedilen ağrı veya rahatsızlık hissini ifade eden tıbbi bir terimdir. Devamını oku →
Orta kulak, dış kulak ile iç kulak arasında yer alan ve sesin iletilmesinde görev alan kulak bölümüdür. Devamını oku →
OAE, iç kulakta bulunan dış tüylü hücrelerin ses uyaranlarına karşı oluşturduğu düşük seviyeli akustik yanıtların ölçülmesini sağlayan objektif bir değerlendirme yöntemidir. Devamını oku →
Östaki borusu, orta kulak ile geniz (nazofarenks) bölgesi arasında bağlantı kuran dar ve tüp şeklinde bir kanaldır. Devamını oku →
Presbiakuzi, ilerleyen yaşla birlikte iç kulaktaki duyusal yapıların işlevinin azalmasına bağlı olarak ortaya çıkan, genellikle her iki kulağı etkileyen işitme azalmasıdır. Devamını oku →
RIC (Receiver in Canal) işitme cihazları, hoparlör (alıcı) bölümünün kulak kanalının içinde, ana gövdenin ise kulak arkasında konumlandığı işitme cihazı türüdür. Devamını oku →
Tinnitus, kişinin dış ortamda gerçek bir ses kaynağı bulunmamasına rağmen kulakta çınlama, uğultu, vızıltı veya benzeri sesleri algılaması durumudur. Devamını oku →
Timpanometri, orta kulağın ve kulak zarının hareketliliğini değerlendirmek amacıyla yapılan objektif bir işitme testidir. Devamını oku →
